Ένα από τα πιο τρελά μικρά αυτοκίνητα που κατασκευάστηκαν ποτέ είναι διαθέσιμο στην ελληνική αγορά μεταχειρισμένων και σίγουρα δεν περνά απαρατήρητο. Το Renault Clio V6 δεν έχει καμία σχέση με τα συνηθισμένα Clio, αφού κρύβει έναν ατμοσφαιρικό V6 κινητήρα πίσω από τα εμπρός καθίσματα, στέλνει τη δύναμη στους πίσω τροχούς και διαθέτει εμφάνιση που θυμίζει αγωνιστικό αυτοκίνητο δρόμου. Μια κατασκευή που ακόμη και σήμερα ξεχωρίζει για την τόλμη και τη μοναδικότητά της.
Δημιουργήθηκε το 2001 από τους ενθουσιώδεις μηχανικούς της Renault Sport, ως διάδοχος του θρυλικού 5 Turbo. Του κεντρομήχανου και τουμπανιασμένου «5αριού» των 80’s, που ήταν η homologation special έκδοση του αγωνιστικού, που μεγαλούργησε στα χέρια του Jean Ragnotti. Σκοπός στις αρχές του 2000 δεν ήταν η εξασφάλιση κάποιας έγκρισης τύπου για αγωνιστική χρήση. Οι Γάλλοι απλά άφησαν την φαντασία τους να οργιάσει, όπως με το Renault Espace F1, μόνο που σε αυτή την περίπτωση πέρασαν την ιδέα τους στην παραγωγή. Βέβαια από το 1999 υπήρχε ο θεσμός του Clio V6 Trophy, όπου σημείωσε πολλές επιτυχίες και ο δικός μας Δημήτρης Δεβερίκος. Δυο χρόνια αργότερα, η Renault αποφάσισε να κατασκευάσει την έκδοση δρόμου. Το αμάξωμα και το πλαίσιο ξεχείλωσαν σε πλάτος, φτάνοντας τα 1.940 χλστ. Το μήκος έφτασε τα 3.830 χλστ. και το μεταξόνιο ίσα που υπερβαίνει τα 2,5 μέτρα. Στο κέντρο του αυτοκινήτου, τοποθετήθηκε ο 3λιτρος V6 της Laguna, βελτιωμένος στα 230 άλογα στις 6.000 σ.α.λ. και τα 300 Nm ροπής στις 3.750 σ.α.λ., με την κίνηση να μεταδίδεται στους πίσω τροχούς μέσω 6τάχυτου χειροκίνητου κιβωτίου.
Όπως γίνεται σαφές, κεντρομήχανη αρχιτεκτονική σε μεταξόνιο 2,5 μέτρων και κίνηση πίσω, αποτελούσε εγγύηση για τουλάχιστον συναρπαστικές οδηγικές εμπειρίες. Η συγκέντρωση του βάρους πίσω και η άμεση απόκριση του κινητήρα μπορούν να κάνουν την ουρά να χάσει απότομα την πρόσφυσή της, γι’ αυτό και το γαλλικό μοντέλο έχει αποκτήσει τη φήμη ενός εξαιρετικά απαιτητικού αυτοκινήτου που χρειάζεται αντίστοιχης ποιότητας χέρια από τον οδηγό, προκειμένου να μην καταλήξει «μανιέρα». Στην ευθεία, πάντως, οι επιδόσεις παραμένουν ιδιαίτερα αξιοσημείωτες, ακόμα και με τα σημερινά δεδομένα. Το βάρους 1.355 κιλών «μίνι πυρηνικό» επιτάχυνε στα 100 χλμ./ώρα από στάση σε 6,2 δλ. και έφτανε τα 235 χλμ./ώρα της τελικής ταχύτητας, τοποθετούμενο στην τότε κορυφή της κατηγορίας.
Μόλις 1.513 κομμάτια κατασκευάστηκαν και ένα από αυτά, βρίσκεται στην Ελλάδα προς αναζήτηση αγοραστή! Το αυτοκίνητο χρονολογείται από το 2002 και έχει διανύσει μόλις 8.800 χλμ., με την τιμή να παραμένει άγνωστη.
