Οι φωτιές των αυτοκινήτων είναι πάντα μια ιδιαίτερα δύσκολη υπόθεση για την πυροσβεστική, όμως τα ηλεκτρικά οχήματα έχουν προσθέσει έναν διαφορετικό παράγοντα στην εξίσωση: τη μεγάλη μπαταρία που βρίσκεται κρυμμένη στο πάτωμα. Μια νέα, μεγάλης κλίμακας έρευνα έρχεται τώρα να δείξει τι ακριβώς συμβαίνει όταν η φωτιά φτάσει στην μπαταρία και, κυρίως, γιατί είναι τόσο δύσκολη μια κατάσβεση πυρκαγιάς σε EV.
Η έρευνα πραγματοποιήθηκε από το Fire Safety Research Institute (FSRI) των UL Research Institutes και περιλάμβανε 18 πραγματικά αυτοκίνητα, εκ των οποίων 9 χρησιμοποιήθηκαν για τη μελέτη της συμπεριφοράς της φωτιάς και άλλα 9 για τη δοκιμή διαφορετικών μεθόδων κατάσβεσης. Οι ερευνητές φόρτισαν πλήρως τις μπαταρίες, προκάλεσαν ελεγχόμενα φωτιά και άφησαν τις φλόγες να εξελιχθεί για αρκετά λεπτά πριν ξεκινήσει η επέμβαση, ώστε οι συνθήκες να προσεγγίζουν ένα πραγματικό περιστατικό. Το πρώτο ενδιαφέρον συμπέρασμα είναι ότι τα ηλεκτρικά δεν συμπεριφέρθηκαν με δραματικές διαφορές σε σχέση με τα συμβατικά αυτοκίνητα, ως προς την ίδια τη φωτιά. Οι ερευνητές διαπίστωσαν παρόμοιο ρυθμό εξάπλωσης, παρόμοιο μέγιστο μέγεθος της πυρκαγιάς και παρόμοια διάρκεια. Τα ηλεκτρικά απελευθέρωσαν κατά μέσο όρο περισσότερη συνολική ενέργεια, κάτι που αποδόθηκε κυρίως στο μεγαλύτερο βάρος τους. Το μεγάλο πρόβλημα αρχίζει όταν εμπλέκεται η μπαταρία. Σε περίπτωση θερμικής διαφυγής, η μία κυψέλη μπορεί να οδηγήσει στην υπερθέρμανση και άλλων γειτονικών, δημιουργώντας αλυσιδωτή αντίδραση.
Εδώ ακριβώς βρίσκεται και η μεγάλη δυσκολία για τους πυροσβέστες: η μπαταρία είναι κλεισμένη μέσα σε ένα προστατευμένο περίβλημα στο κάτω μέρος του αυτοκινήτου, με αποτέλεσμα να μην υπάρχει εύκολη πρόσβαση στα στοιχεία που έχουν αρχίσει να υπερθερμαίνονται. Οι ερευνητές δοκίμασαν μεταξύ άλλων νερό, ειδικά κατασβεστικά πρόσθετα και πυρίμαχες κουβέρτες, φτάνοντας σε ένα μάλλον αναπάντεχο συμπέρασμα: το απλό νερό εξακολουθεί να αποτελεί το βασικό και αποτελεσματικότερο εργαλείο για τον έλεγχο της φωτιάς. Μπορεί να περιορίσει τη φωτιά στο εσωτερικό, να προστατεύσει τις γύρω κατασκευές και να ελέγξει τις φλόγες που προκαλεί η θερμική διαφυγή. Ωστόσο, καμία από τις μεθόδους που δοκιμάστηκαν δεν κατάφερε να σταματήσει το φαινόμενο από τη στιγμή που ξεκίναγε. Ακόμα πιο ενδιαφέρον είναι ότι η προσθήκη ειδικού κατασβεστικού παράγοντα στο νερό δεν προσέφερε σημαντικό πλεονέκτημα σε σχέση με το σκέτο νερό. Παράλληλα, οι πυρίμαχες κουβέρτες, οι οποίες χρησιμοποιούνται για να περιορίζουν τις φλόγες, χρειάζονται ιδιαίτερη προσοχή. Μπορούν να εξαφανίσουν τις ορατές φλόγες, όμως η θερμική διαφυγή της μπαταρίας μπορεί να συνεχίζεται από κάτω, ενώ τα εύφλεκτα αέρια που συσσωρεύονται κάτω από την κουβέρτα δημιουργούν δυνητικά κίνδυνο ανάφλεξης ή έκρηξης.
Αυτό δεν σημαίνει ότι μια φωτιά σε ηλεκτρικό αυτοκίνητο είναι καταδικασμένη να καταλήξει σε ολοκληρωτική καταστροφή ή ότι τα ηλεκτρικά είναι γενικά πιο επικίνδυνα από τα συμβατικά. Η συγκεκριμένη έρευνα δείχνει κυρίως ότι, όταν η μπαταρία έχει εμπλακεί στη φωτιά, η αντιμετώπισή της απαιτεί διαφορετική προσέγγιση και χρόνο. Οι πυροσβέστες μπορούν να ελέγξουν αποτελεσματικά το περιστατικό με τα υπάρχοντα μέσα, αλλά η πλήρης διακοπή της θερμικής διαφυγής παραμένει το μεγάλο ζητούμενο. Και ίσως αυτό να είναι το σημαντικότερο μήνυμα της έρευνας για το μέλλον: δεν αρκεί η μπαταρία ενός ηλεκτρικού να είναι ασφαλής όσο όλα λειτουργούν φυσιολογικά. Πρέπει να σχεδιάζεται και με γνώμονα το τι θα συμβεί όταν κάτι πάει στραβά. Οι ερευνητές υπογραμμίζουν την ανάγκη για καλύτερη πρόσβαση των πυροσβεστών στην μπαταρία και για σχεδιασμό που θα διευκολύνει την ασφαλή αντιμετώπιση ενός τέτοιου περιστατικού.
