Το κλαταρισμένο λάστιχο είναι από εκείνες τις αναποδιές που μπορούν να μετατρέψουν μια απλή διαδρομή σε μεγάλο έξοδο. Θεωρητικά, μπορούμε να συνεχίσουμε μέχρι το βουλκανιζατέρ, κι ας ακούμε το «κλαπ-κλαπ» στην άσφαλτο. Το θέμα, όμως, είναι ότι κανονικά κάτι τέτοιο δεν ενδείκνυται, καθώς ακόμα και μια μικρή απόσταση μπορεί να προκαλέσει ζημιές όχι μόνο στο ίδιο το ελαστικό, αλλά και στη ζάντα και σε άλλα εξαρτήματα του αυτοκινήτου. Το πόσο μπορούμε να κινηθούμε σε τέτοια κατάσταση, τώρα, εξαρτάται από αρκετούς παράγοντες.
Η έκταση της ζημιάς του κατάσταση του ελαστικού, το βάρος του αυτοκινήτου, η ταχύτητα, ο τύπος του ελαστικού, το προφίλ του (όσο μεγαλύτερο, τόσο περισσότερο «μαξιλάρι» για τη ζάντα) και η επιφάνεια του δρόμου, οι κυριότεροι εξ αυτών. Σε ομαλό και ασφαλτοστρωμένο οδόστρωμα, η ενδεικτική απόσταση έως περίπου 120 μέτρα, αποκλειστικά ώστε να φτάσει το αυτοκίνητο σε ασφαλές σημείο. Σε κακό ή ανώμαλο δρόμο, η απόσταση αυτή μειώνεται δραστικά, με τα 9-15 μέτρα να αποτελούν ήδη πολύ πιο λογικό όριο πριν σταματήσει ο οδηγός. Αν υπάρχει απόλυτη ανάγκη να μετακινηθεί το αυτοκίνητο με σκασμένο ελαστικό, η ταχύτητα πρέπει να είναι όσο το δυνατόν χαμηλότερη. Τα στοιχεία δείχνουν ότι η κίνηση κάτω από τα 8 χλμ./ώρα περιορίζει σημαντικά τις καταπονήσεις, ενώ η οδήγηση με υψηλότερη ταχύτητα αυξάνει τη θερμότητα και τις δυνάμεις που ασκούνται πάνω στο ελαστικό και τη ζάντα.
Η ζημιά μπορεί να αρχίσει να εμφανίζεται μετά από περίπου 15-30 μέτρα, ακόμα και με χαμηλή ταχύτητα. Μετά τα 30 μέτρα ο κίνδυνος παραμόρφωσης αυξάνεται σημαντικά, ενώ όσο μεγαλώνει η απόσταση τόσο πιο πιθανό είναι να προκληθούν λύγισμα, απώλεια στεγανότητας ή ακόμα και ρωγμές στον τροχό. Σε κάθε περίπτωση, η ταχύτητα -στην καλύτερη- δεν πρέπει να ξεπερνά τα 25-30 χλμ./ώρα. Εννοείται σε άσφαλτο και μόνο εφόσον οι συνθήκες το απαιτούν (δρόμος ταχείας κυκλοφορίας, ας πούμε). Διαφορετικά, είναι σαν να ψαχνόμαστε για έξτρα τιμολόγιο επισκευών. Διότι μετά μπορεί να προκύψουν προβλήματα στην πλήμνη, την ανάρτηση, τα φρένα, τη γεωμετρία κι ούτω καθεξής. Όλα τα παραπάνω αυτονόητα πολλαπλασιάζονται, όταν συμβαίνει το ίδιο με τα κιλά του αυτοκινήτου. Ένα μεγάλο SUV καταπονεί πολύ περισσότερο το ξεφούσκωτο ελαστικό και τη ζάντα. Για τέτοια αυτοκίνητα, η ενδεικτική απόσταση περιορίζεται σε περίπου 30-60 μέτρα, το πολύ μέχρι 8 χλμ./ώρα και μόνο σε ασφαλτοστρωμένο δρόμο. Αν το κλατάρισμα μας βρει εκτός δρόμου είτε το αλλάζουμε επιτόπου, αρκεί να βρούμε επίπεδο σημείο για να ασφαλίσουμε το γρύλο, είτε «σερνόμαστε» μέχρι να βρούμε άσφαλτο και να φωνάξουμε την οδική.
Εξαίρεση αποτελούν τα run-flat ελαστικά, τα οποία έχουν ενισχυμένη κατασκευή και μπορούν να διατηρήσουν το σχήμα τους ακόμα και όταν χάσουν την πίεσή τους. Υπό συγκεκριμένες προϋποθέσεις να επιτρέψουν κίνηση έως περίπου 80 χιλιόμετρα, με ταχύτητα που δεν θα πρέπει να ξεπερνά τα 80 km/h. Και εδώ, όμως, πρόκειται για δυνατότητα έκτακτης ανάγκης και όχι για κανονική οδήγηση. Το ασφαλέστερο, πάντως, είναι να μειώσουμε αμέσως ταχύτητα, να ανάψουμε τα αλάρμ και να αναζητήσουμε ένα ασφαλές σημείο για να σταματήσουμε. Αν υπάρχει ρεζέρβα και γνωρίζουμε τη διαδικασία, προχωράμε. Διαφορετικά, η καλύτερη λύση είναι η οδική βοήθεια. Με λίγα λόγια, το «θα πάω μέχρι το βουλκανιζατέρ» μπορεί να αποδειχθεί πολύ ακριβό.
