Η κυκλοφορία των φορτηγών στους δρόμους, ειδικά τις ώρες αιχμής, αποτελεί ένα θέμα που επανέρχεται κατά καιρούς στην Ελλάδα. Μάλιστα, στην αρχή της χρονιάς συζητήθηκε ακόμη και το ενδεχόμενο να απαγορεύεται η διέλευσή τους καθημερινά για συγκεκριμένες ώρες, όπως μεταξύ 07:00 και 10:00 το πρωί, με στόχο τη μείωση της κυκλοφοριακής συμφόρησης. Το μέτρο προς το παρόν είναι στον «πάγο», ωστόσο αξίζει να δούμε πως αντιμετωπίζουν το θέμα άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Το πρότυπο σε θέματα αυτοκινήτου και οργάνωσης, εν προκειμένω, δηλαδή η Γερμανία.
Στη μεγαλύτερη οικονομία της Ευρώπης, τα περισσότερα βαρέα φορτηγά απαγορεύεται να κυκλοφορούν κάθε Κυριακή και στις επίσημες αργίες, ενώ κατά τη θερινή περίοδο ισχύουν επιπλέον περιορισμοί και τα Σάββατα σε μεγάλο μέρος του δικτύου των Autobahn. Στόχος των μέτρων είναι η αποσυμφόρηση των δρόμων στις περιόδους αυξημένης κυκλοφορίας, η ενίσχυση της οδικής ασφάλειας, η μείωση του θορύβου και των περιβαλλοντικών επιπτώσεων. Συγκεκριμένα, η γερμανική νομοθεσία απαγορεύει την κυκλοφορία φορτηγών άνω των 7,5 τόνων, καθώς και όλων των συρμών φορτηγού με ρυμουλκούμενο, από τις 00:00 έως τις 22:00 κάθε Κυριακή και στις εθνικές ή ορισμένες τοπικές αργίες. Παράλληλα, από την 1η Ιουλίου έως τις 31 Αυγούστου εφαρμόζεται επιπλέον απαγόρευση κυκλοφορίας κάθε Σάββατο, από τις 07:00 έως τις 20:00, σε συγκεκριμένα τμήματα των αυτοκινητοδρόμων.
Φυσικά, δεν λείπουν οι εξαιρέσεις. Η απαγόρευση δεν ισχύει για οχήματα έκτακτης ανάγκης, πυροσβεστική, υπηρεσίες διάσωσης, πολιτική προστασία και αγροτικές εργασίες. Παράλληλα, επιτρέπεται η μεταφορά συγκεκριμένων ευπαθών προϊόντων, όπως νωπά τρόφιμα, φρέσκα φρούτα και λαχανικά, κρέας, ζωντανά ψάρια, ακόμη και… μέλισσες, ώστε να μην επηρεάζεται η τροφοδοσία και η πρωτογενής παραγωγή. Οι παραβάτες δεν μένουν ατιμώρητοι. Ο οδηγός που θα αγνοήσει την απαγόρευση αντιμετωπίζει πρόστιμο 120 ευρώ, ενώ η μεταφορική εταιρεία ή ο εργοδότης του καλείται να πληρώσει 570 ευρώ, γεγονός που λειτουργεί αποτρεπτικά για την παραβίαση των κανόνων.
Ένα ιδιαίτερο χαρακτηριστικό του γερμανικού συστήματος είναι ότι οι περιορισμοί εφαρμόζονται με μεγάλη ακρίβεια. Για παράδειγμα, το καλοκαιρινό μέτρο αφορά μόνο συγκεκριμένους αυτοκινητοδρόμους, ενώ τις ημέρες των Χριστουγέννων οι οδηγοί πρέπει να υπολογίζουν προσεκτικά το πρόγραμμά τους. Εφόσον η κυκλοφορία επιτρέπεται ξανά από τις 22:00, αλλά η επόμενη ημέρα είναι επίσης αργία, το φορτηγό πρέπει να ακινητοποιηθεί εκ νέου πριν από τα μεσάνυχτα, αφήνοντας μόλις δύο ώρες διαθέσιμες για μετακίνηση. Το κατά πόσο μια αντίστοιχη πρακτική θα μπορούσε να εφαρμοστεί στην Ελλάδα αποτελεί αντικείμενο συζήτησης. Ωστόσο, έχει ενδιαφέρον ότι μια χώρα όπως η Γερμανία, η οποία αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους κόμβους οδικών εμπορευματικών μεταφορών στην Ευρώπη, επιλέγει εδώ και πολλά χρόνια να περιορίζει την κυκλοφορία των φορτηγών σε περιόδους αυξημένης κίνησης, θεωρώντας ότι το συνολικό όφελος για την κυκλοφορία, την ασφάλεια και την ποιότητα ζωής υπερτερεί της προσωρινής επιβάρυνσης στις μεταφορές.
