Για δεκαετίες, το χαρακτηριστικό «φσσς» ενός τούρμπο κινητήρα ήταν συνώνυμο των επιδόσεων. Αρκούσε να σηκώσει ο οδηγός το πόδι από το γκάζι μετά από δυνατή επιτάχυνση ή μια αλλαγή σχέσης και ο ήχος από τη βαλβίδα εκτόνωσης, γινόταν αμέσως αντιληπτός. Πλέον όμως, όπως και πολλά άλλα χαρακτηριστικά που αγαπήσαμε στα αυτοκίνητο, το λατρεμένο «φτάρνισμα» των υπερτροφοδοτούμενων μοτέρ έχει σχεδόν εξαφανιστεί. Ακόμη και πανίσχυρα τουρμπάτα μοντέλα είναι αισθητά πιο αθόρυβα. Και δεν πρόκειται για σύμπτωση, αλλά για αποτέλεσμα της εξέλιξης της τεχνολογίας και των ολοένα αυστηρότερων προδιαγραφών θορύβου.
Η βασική αιτία βρίσκεται στον τρόπο λειτουργίας των σύγχρονων συστημάτων υπερπλήρωσης. Όταν ο οδηγός επιταχύνει, το turbo συμπιέζει τον αέρα και τον στέλνει υπό πίεση προς τον κινητήρα. Μόλις όμως αφήσει απότομα το γκάζι, η πεταλούδα εισαγωγής κλείνει και ο πεπιεσμένος αέρας δεν έχει πλέον διέξοδο. Εκεί αναλαμβάνει δράση η βαλβίδα εκτόνωσης (blow-off ή diverter valve), η οποία απελευθερώνει ή ανακυκλοφορεί την περίσσεια πίεσης, προστατεύοντας το τούρμπο από ένα φαινόμενο που αποκαλείται «τσουνάμι υπερπλήρωσης» (η πολύ ελεύθερη μετάφραση του όρου «compressor surge»). Στα παλαιότερα αυτοκίνητα η εκτόνωση γινόταν συχνά προς την ατμόσφαιρα, δημιουργώντας το κλασικό «φσσς» που άπαντες λατρέψαμε. Αυτό παλιά, όμως.
Στα περισσότερα σύγχρονα υπερτροφοδοτούμενα σύνολα, η βαλβίδα δεν απελευθερώνει πλέον τον αέρα προς τα έξω. Αντίθετα, τον επιστρέφει στην εισαγωγή, μειώνοντας τον θόρυβο, βελτιώνοντας την απόκριση και συμβάλλοντας στην ομαλότερη λειτουργία του κινητήρα. Παράλληλα, οι κατασκευαστές χρησιμοποιούν καλύτερη ηχομόνωση, πιο σύνθετες εισαγωγές αέρα και πιο αθόρυβα φίλτρα, με αποτέλεσμα ο οδηγός να ακούει πολύ λιγότερο τους μηχανικούς ήχους της τουρμπίνας. Σύμφωνοι, πολλά από τα ανωτέρω είναι χρηστικά και βοηθούν και την τσέπη μας. Η καλύτερη απόκριση, ας πούμε, μειώνει την υστέρηση και κατ’ επέκταση το παρατεταμένο άνοιγμα του γκαζιού, μέχρι να «αρπάξει» ο συμπιεστής. Έλα, όμως, που θέλουμε και τον ήχο, το χαρακτήρα, αυτή την αίσθηση της παλιάς σχολής.
Οι κατασκευαστές μάς δίνουν τη λύση, όπως το κάνουν και στα ηλεκτρικά: μέσω των ηχείων. Χαρακτηριστικά παραδείγματα αποτελούν το Sound Symposer της Porsche και το Soundaktor της VW, τα οποία δημιουργούν μια πιο «ζωντανή» ακουστική εμπειρία, παρότι ο πραγματικός μηχανικός ήχος είναι αισθητά πιο αδύναμος. Μάλιστα δεν περιορίζονται μόνο στο «τσαφ-τσουφ» της σκάστρας, αλλά τονώνουν και το σφύριγμα του τούρμπο όταν σηκώνει πίεση.
