Τα καινούργια αυτοκίνητα γίνονται ολοένα πιο ασφαλή χάρη στα συστήματα υποβοήθησης, τις κάμερες και τις νέες τεχνολογίες, όμως την ίδια ώρα ο οδηγός δυσκολεύεται περισσότερο να δει τι συμβαίνει γύρω του. Αυτό προκύπτει από μεγάλη ανάλυση του γερμανικού ADAC, η οποία εξέτασε περισσότερα από 430 αυτοκίνητα που πέρασαν από τις δοκιμές του οργανισμού μεταξύ 2019 και 2025.
Η εικόνα είναι ξεκάθαρη: η άμεση ορατότητα προς τα έξω έχει επιδεινωθεί τα τελευταία χρόνια. Οι βασικοί λόγοι είναι οι φαρδύτερες εμπρός κολώνες, τα πιο επίπεδα παρμπρίζ, οι ψηλότερες γραμμές των παραθύρων, τα ογκώδη εμπρός τμήματα και τα μακριά καπό. Πρόκειται για στοιχεία που μπορεί να κάνουν ένα αυτοκίνητο πιο επιβλητικό ή να εξυπηρετούν άλλες σχεδιαστικές και κατασκευαστικές ανάγκες, περιορίζουν όμως το οπτικό πεδίο του οδηγού. Μάλιστα, η επιδείνωση φαίνεται και στους αριθμούς. Η μέση βαθμολογία της συνολικής ορατότητας στα αυτοκίνητα του ADAC ήταν 3,9 το 2025, από 3,7 το 2019. Ακόμα μεγαλύτερη ήταν η πτώση στην αξιολόγηση της ορατότητας λόγω των κολόνων Α: από 3,2 το 2019 έφτασε στο 4,2 το 2025. Στη συγκεκριμένη κλίμακα του ADAC, όσο μεγαλύτερος είναι ο αριθμός τόσο χειρότερη είναι η επίδοση.
Και αυτό δεν είναι απλώς θέμα ευκολίας. Σύμφωνα με τα στοιχεία της έρευνας ατυχημάτων του ADAC, περίπου 28% των ατυχημάτων εκτός κατοικημένων περιοχών αφορούν στροφές, διασταυρώσεις ή εισόδους σε δρόμους. Περισσότεροι από 340 άνθρωποι χάνουν κάθε χρόνο τη ζωή τους στη Γερμανία σε ατυχήματα αυτών των τύπων, ενώ περισσότεροι από 7.000 τραυματίζονται σοβαρά. Σε περίπου 30% των ατυχημάτων κατά τη στροφή ή σε διασταυρώσεις, ο οδηγός δεν αντιλαμβάνεται εγκαίρως ή καθόλου όχημα που έρχεται από αριστερά. Ιδιαίτερο πρόβλημα αποτελούν οι φαρδιές εμπρός κολώνες, πίσω από τις οποίες μπορεί να εξαφανιστεί προσωρινά από το οπτικό πεδίο ακόμα και ένας ποδηλάτης ή μοτοσικλετιστής.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι το VW ID.3, όπου εκτός από το κύριο A pillar υπάρχει και πρόσθετη ενισχυτική δοκός, δημιουργώντας μεγαλύτερη περιοχή απόκρυψης προς τα εμπρός. Αντίστοιχα, το Toyota Prius επηρεάζεται από το ιδιαίτερα κεκλιμένο παρμπρίζ, ενώ το Lucid Air έχει πολύ φαρδιά κολόνα Α που περνά μέσα από το βασικό οπτικό πεδίο του οδηγού. Στην άλλη πλευρά βρίσκονται τα μικρά αυτοκίνητα. Το Mini Cooper πέτυχε την καλύτερη συνολική βαθμολογία ορατότητας με 2,5, ακολουθούμενο από το Hyundai i10 με 2,6, ενώ Audi Q8 και Subaru Outback σημείωσαν 2,8. Στην αξιολόγηση ειδικά για την απόκρυψη από τις κολόνες Α, στην κορυφή βρίσκονται τα Seat Mii και Kia Picanto με 2,7.
Στον αντίποδα, Mercedes EQT, Porsche Cayenne και Renault Kangoo πήραν μόλις 5,5 στη συνολική ορατότητα. Σημαντικό ρόλο παίζουν εδώ οι ψηλές γραμμές των παραθύρων και, στα EQT/Kangoo, η διπλή κολόνα Α με την πρόσθετη κάθετη ενίσχυση. Το ενδιαφέρον είναι ότι ο ADAC δεν βάζει τις κάμερες στην αξιολόγηση της άμεσης ορατότητας. Θεωρεί ότι η φυσική ορατότητα πρέπει να αποτελεί αυτόνομο χαρακτηριστικό ασφάλειας, αφού λειτουργεί ανεξάρτητα από λογισμικό, οθόνες, γωνία κάμερας ή πιθανή βλάβη/βρωμιά ενός αισθητήρα. Οι κάμερες μπορούν να βοηθήσουν σημαντικά στο παρκάρισμα και στους ελιγμούς, όμως δεν αντικαθιστούν την άμεση αντίληψη του οδηγού. Γι’ αυτό και ο ADAC προτείνει πριν από την αγορά ενός αυτοκινήτου να δοκιμάζουμε οι ίδιοι την ορατότητα από τη θέση οδήγησης, καθώς αυτή επηρεάζεται και από το ύψος του οδηγού και τη ρύθμιση του καθίσματος. Γιατί μπορεί ένα αυτοκίνητο να έχει κάμερες παντού, αλλά τελικά το πρώτο και σημαντικότερο «σύστημα ασφαλείας» παραμένουν τα μάτια του οδηγού.
