Κάθε καλοκαίρι η ίδια ιστορία. Αφήνεις το αυτοκίνητο λίγη ώρα στον ήλιο και, όταν επιστρέφεις, το εσωτερικό θυμίζει φούρνο, σάουνα, γκριλ, όλα τα σχετικά ζεματιστά. Το πρώτο κύμα καυτού αέρα μόλις ανοίξει η πόρτα είναι αναπόφευκτο, το τιμόνι και ο λεβιές καίνε στα χέρια, ενώ τα καθίσματα –ειδικά αν είναι δερμάτινα– μπορούν να μετατρέψουν την είσοδο στην καμπίνα σε πραγματική δοκιμασία. Όλοι γνωρίζουμε ότι η σκιά αποτελεί την ιδανική λύση, όμως όταν αυτή δεν υπάρχει, ποιο είδος ηλιοπροστασίας είναι πραγματικά αποτελεσματικό;
Την απάντηση επιχείρησε να δώσει ο γερμανικός οργανισμός ADAC, συγκρίνοντας τις πιο διαδεδομένες μεθόδους προστασίας από τον ήλιο. Για τις ανάγκες της δοκιμής χρησιμοποιήθηκαν έξι πανομοιότυπα Dacia Duster. Το ένα έμεινε εντελώς εκτεθειμένο, ενώ τα υπόλοιπα εξοπλίστηκαν αντίστοιχα με κουκούλα καμπίνας, εξωτερική και εσωτερική ηλιοπροστασία παρμπρίζ, φιμέ μεμβράνες και κάλυμμα στο ταμπλό. Τα SUV παρέμειναν σταθμευμένα κάτω από τον ήλιο, μέχρι η θερμοκρασία στο απροστάτευτο αυτοκίνητο να φτάσει τους 53 βαθμούς Κελσίου. Τότε οι δοκιμαστές κατέγραψαν τις αντίστοιχες μετρήσεις στα υπόλοιπα οχήματα και τα αποτελέσματα επιβεβαίωσαν ότι δεν προσφέρουν όλες οι λύσεις την ίδια αποτελεσματικότητα.
Η απόλυτη νικήτρια ήταν η κουκούλα καμπίνας, η οποία καλύπτει όλα τα τζάμια και την οροφή. Χάρη σε αυτήν, η θερμοκρασία στο εσωτερικό περιορίστηκε στους 43 βαθμούς Κελσίου, δηλαδή κατά 10 βαθμούς χαμηλότερα σε σχέση με το αυτοκίνητο που έμεινε εκτεθειμένο. Εξαιρετική αποδείχθηκε και η εξωτερική ηλιοπροστασία παρμπρίζ, η οποία κράτησε την καμπίνα στους 45 βαθμούς (-8 βαθμοί). Αντίθετα, η αντίστοιχη εσωτερική είχε σαφώς μικρότερη αποτελεσματικότητα, καθώς το παρμπρίζ εξακολουθεί να απορροφά μεγάλο μέρος της θερμότητας. Το αποτέλεσμα ήταν θερμοκρασία 49 βαθμών Κελσίου, δηλαδή μόλις 4 βαθμούς χαμηλότερη από εκείνη του απροστάτευτου Duster. Μπορεί να προσφέρει μια μικρή διαφορά, ωστόσο απέχει αρκετά από την προστασία που εξασφαλίζει ένα ποιοτικό εξωτερικό κάλυμμα.
Ενδιαφέρον παρουσίασαν και οι μετρήσεις με τις φιμέ μεμβράνες. Με νόμιμη σκουρότητα στα πλαϊνά και πίσω παράθυρα, χωρίς μεμβράνη στο παρμπρίζ, η συνολική θερμοκρασία στο εσωτερικό μειώθηκε στους 48 βαθμούς Κελσίου, δηλαδή κατά 5 βαθμούς. Εκεί όμως που φάνηκε πραγματικά το όφελος ήταν στα πίσω καθίσματα. Η θερμοκρασία εκεί ήταν έως και 9 βαθμούς χαμηλότερη συγκριτικά με το αυτοκίνητο χωρίς καμία προστασία, κάτι ιδιαίτερα σημαντικό όταν μεταφέρονται παιδιά ή επιβάτες στις πίσω θέσεις. Στον αντίποδα, η γνωστή «πατέντα» με την πετσέτα ή το πρόχειρο κάλυμμα πάνω στο ταμπλό αποδείχθηκε πρακτικά άχρηστο όσον αφορά τη μείωση της θερμοκρασίας στην καμπίνα. Το θερμόμετρο έδειξε 50 βαθμούς Κελσίου, μόλις 3 βαθμούς λιγότερους από το αυτοκίνητο χωρίς καμία προστασία. Όπως μάλιστα σημείωσαν οι δοκιμαστές του ADAC, η αίσθηση δυσφορίας στο εσωτερικό ήταν πρακτικά ίδια. Το μόνο ουσιαστικό κέρδος είναι ότι προστατεύεται το ταμπλό από τη μακροχρόνια έκθεση στον ήλιο.
Αξίζει τέλος να σημειωθεί ότι οι δοκιμές πραγματοποιήθηκαν σε ιδιαίτερα ήπιες για τα ελληνικά δεδομένα συνθήκες, με εξωτερική θερμοκρασία 28 βαθμών Κελσίου. Παρ’ όλα αυτά, χρειάστηκαν μόλις 30 λεπτά για να φτάσει η θερμοκρασία στην καμπίνα τους 53 βαθμούς, ενώ μετά από 90 λεπτά άγγιξε τους 59 βαθμούς. Με λίγα λόγια, αν το αυτοκίνητο μένει εκτεθειμένο στον ελληνικό καύσωνα των 38 ή 40 βαθμών, η σωστή ηλιοπροστασία δεν είναι πολυτέλεια, αλλά σχεδόν… απαραίτητος εξοπλισμός.
