Μπορεί να τα έχετε προσέξει εκατοντάδες φορές, χωρίς να έχετε αναρωτηθεί ποτέ σε τι χρησιμεύουν. Εκείνα τα μικρά τριγωνικά τζάμια που βρίσκονται δίπλα στα κανονικά παράθυρα, είτε κοντά στους εξωτερικούς καθρέφτες είτε προς το πίσω μέρος των αυτοκινήτων. Σήμερα είναι σταθερά και δεν ανοίγουν, ενώ σε παλαιότερα αυτοκίνητα μπορούσαν να κάνουν ένα «τσακ» προς τα έξω, επιτρέποντας στον αέρα να μπαίνει απευθείας στην καμπίνα. Από αυτό και μόνο, φαίνεται πως δεν μιλάμε για σχεδιαστικό τρικ, αλλά για κάλυψη συγκεκριμένων πρακτικών αναγκών.
Ανάλογα με τη θέση τους, τα εν λόγω κρύσταλλα έχουν διαφορετική ονομασία αγγλιστί. Όσα βρίσκονται στο εμπρός μέρος της πόρτας, κοντά στον εξωτερικό καθρέφτη, ονομάζονται συνήθως vent windows ή vent glass. Αντίθετα, τα μικρά παράθυρα που τοποθετούνται προς τα πίσω ονομάζονται quarter windows ή quarter glass. Σε κάθε περίπτωση, εμείς τα ξέρουμε ως «τρίτο πλαϊνό παράθυρο» ή «φινιστρίνι». Ένας από τους βασικούς λόγους ύπαρξής τους είναι η βελτίωση της ορατότητας. Το μικρό τζάμι κοντά στον εμπρός καθρέφτη μπορεί να καλύψει ένα σημείο που διαφορετικά θα ήταν κρυμμένο από το πλαίσιο της πόρτας, προσφέροντας στον οδηγό καλύτερη εικόνα του περιβάλλοντος χώρου. Αντίστοιχα, τα πίσω τριγωνικά παράθυρα μπορούν να βοηθήσουν στην παρατήρηση των ανάλογων γωνιών, ειδικά κατά τη στάθμευση, στις στροφές και στους ελιγμούς με χαμηλή ταχύτητα. Με δυο λόγια, μειώνουν τις τυφλές γωνίες.
Αυτό σήμερα, διότι παλιότερα λειτουργούσαν και ως μίνι ανεμιστήρες. Μπορούσαν να ανοίξουν προς τα έξω και να κατευθύνουν τον αέρα στο εσωτερικό, προσφέροντας φυσικό αερισμό πολύ πριν ο κλιματισμός γίνει αυτονόητος εξοπλισμός. Ο οδηγός μπορούσε μάλιστα να ρυθμίσει τη γωνία του κρυστάλλου, ώστε να κατευθύνει τον αέρα εκεί που ήθελε, χωρίς να χρειάζεται να κατεβάσει ολόκληρο το πλαϊνό παράθυρο. Ιδανικό για καπνιστές, καθώς η συγκεκριμένη λύση βοηθούσε και στην απομάκρυνση καπνού από την καμπίνα, ενώ σε ορισμένες περιπτώσεις περιόριζε την είσοδο της βροχής.
Το θέμα είναι ότι πλέον, έχουμε ένα σωρό συστήματα να ειδοποιούν για τυφλές γωνίες. Ηχητικές και οπτικές ειδοποιήσεις, μέχρι λεπτομερείς απεικονίσεις του περιμετρικού χώρου στις οθόνες απολαμβάνουμε. Κι όμως, τα φινιστρίνια υπάρχουν ακόμα σε πολλά μοντέλα. Αν δεν ανοίγουν και δεν χρειάζονται για τη βελτίωση της ορατότητας, γιατί οι κατασκευαστές συνεχίζουν να τα τοποθετούν; Η απάντηση έχει να κάνει τόσο με τη μηχανολογία των θυρών, όσο και τη σχεδίαση. Το βασικό πλαϊνό παράθυρο πρέπει να κατεβαίνει μέσα στην πόρτα, όπου υπάρχουν οι οδηγοί, ο μηχανισμός ανύψωσης, τα καλώδια και διάφορα ηλεκτρικά εξαρτήματα. Σε ορισμένα σχέδια αμαξώματος, ένα μικρό σταθερό κρύσταλλο επιτρέπει στους σχεδιαστές να διαμορφώσουν καλύτερα το παράθυρο και να αξιοποιήσουν τον περιορισμένο χώρο.
