Μια από τις τεχνολογίες στα σύγχρονα αυτοκίνητα, που έχει λύσει τα χέρια των οδηγών τους, αναμφίβολα είναι τα αυτόματα φώτα. Ο κίνδυνος να ξεχάσει κάποιος να τα ανάψει και να περιμένει τις κόρνες ή τις φωνές των άλλων για να «ξυπνήσει», εξαλείφεται από το ίδιο, το όχημα. Αισθητήρες ανιχνεύουν τα επίπεδα φωτεινότητας και ενεργοποιούν χωρίς την παραμικρή ανθρώπινη ενέργεια τους προβολείς, ρυθμίζοντας (ανάλογα το σύστημα) μέχρι αυτόματα το ανεβοκατέβασμα της μεγάλης σκάλας. Σημαντική βοήθεια και στη διέλευση των τούνελ, όπου το «άναψε-σβήσε» δεν απασχολεί το αριστερό σου χέρι.
Όμως, όσο έξυπνα κι αν είναι, υπάρχει μια περίπτωση στην οποία μπορούν να αφήσουν τον οδηγό εκτεθειμένο: την ομίχλη. Το σύστημα βασίζεται σε αισθητήρες που μετρούν την ένταση του εξωτερικού φωτισμού. Όταν διαπιστώσουν ότι σκοτεινιάζει, ενεργοποιούν τους προβολείς, ενώ σε ορισμένα αυτοκίνητα αναλαμβάνουν και την εναλλαγή μεταξύ μεσαίας και μεγάλης σκάλας. Ωστόσο, δεν μπορούν να αντιληφθούν πάντα τι ακριβώς συμβαίνει στην ατμόσφαιρα. Έτσι, ακόμη κι αν η ορατότητα έχει μειωθεί σημαντικά λόγω ομίχλης, ενδέχεται να μην ανάψουν τα αντίστοιχα προβόλια καθαρά λόγω αρμοδιοτήτων. Μέσα σε όλη αυτή την τεχνολογία, οι αισθητήρες του συστήματος βασίζονται απλά στην επάρκεια φωτεινότητας. Δεν σχεδιάζονται για να ανιχνεύουν νεφελώματα ή λοιπές παρεμβολές στην ορατότητα.
Σε αυτή την περίπτωση, τα αυτόματα φώτα μπορεί να ανάψουν κανονικά τη μεσαία σκάλα, άντε το πολύ και τη μεγάλη, χωρίς όμως να ενεργοποιήσουν τα φώτα ομίχλης, εμπρός ή πίσω, όπου υπάρχουν. Εδώ χρειάζεται η παρέμβαση του οδηγού, ο οποίος πρέπει να επιλέξει χειροκίνητα την κατάλληλη λειτουργία. Τα πίσω φώτα ομίχλης βοηθούν το όχημα να γίνεται πιο εύκολα αντιληπτό από όσους ακολουθούν, ενώ τα εμπρός, εφόσον υπάρχουν, μπορούν να βελτιώσουν τον φωτισμό του δρόμου κοντά στο αυτοκίνητο. Η χρήση τους, βέβαια, πρέπει να γίνεται όταν οι συνθήκες το δικαιολογούν, καθώς ο έντονος φωτισμός ενοχλεί τους υπόλοιπους χρήστες του δρόμου όταν η ορατότητα είναι καλή. Σε κάθε περίπτωση, το συγκεκριμένο παράδειγμα είναι άλλο ένα ενδεικτικό του ότι θα πρέπει να αξιοποιούμε και κυρίως να αξιολογούμε τα συστήματα ενός σύγχρονου αυτοκινήτου, όχι να βασιζόμαστε εξ ολοκλήρου πάνω τους.
