Τα τακάκια των φρένων είναι από τα αναλώσιμα εξαρτήματα του αυτοκινήτου που δεν πρέπει να αφήνουμε να φτάσουν στα όρια της φθοράς τους. Από αυτά εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό η αποτελεσματικότητα της πέδησης, αφού είναι το υλικό τριβής που πιέζεται πάνω στη δισκόπλακα από τη δαγκάνα και μετατρέπει την κινητική ενέργεια σε θερμότητα. Πόσο, όμως, κρατάνε;
Η διάρκεια ζωής τους δεν είναι ίδια σε όλα τα αυτοκίνητα, ούτε υπάρχει ένα συγκεκριμένο χρονικό διάστημα για την αντικατάστασή τους. Ως ένας γενικός κανόνας αναφέρεται ένα διάστημα περίπου 20.000-40.000 χλμ., όμως η πραγματική φθορά εξαρτάται από τον τρόπο οδήγησης, το είδος των διαδρομών, το βάρος του αυτοκινήτου και το πόσο συχνά χρησιμοποιούνται τα φρένα. Για παράδειγμα, η συνεχής οδήγηση στην πόλη καταπονεί περισσότερο τα τακάκια από μια διαδρομή σε ανοιχτό δρόμο, λόγω του «σταμάτα-ξεκίνα», ενώ στα ηλεκτρικά η φθορά είναι πολλή λιγότερη χάρη στην ανάκτηση ενέργειας. Σε κάθε περίπτωση, ένα από τα πιο χαρακτηριστικά σημάδια ότι πλησιάζει η ώρα της αλλαγής είναι ο κλασικός έντονος ήχος σφυρίγματος κατά το φρενάρισμα. Σε αρκετά τακάκια υπάρχει ειδικό μεταλλικό έλασμα που έρχεται σε επαφή με τη δισκόπλακα όταν το υλικό τριβής έχει μειωθεί σημαντικά. Ο μεταλλικός ήχος που δημιουργείται λειτουργεί ουσιαστικά ως προειδοποίηση προς τον οδηγό ότι τα τακάκια χρειάζονται αντικατάσταση.
Σε άλλα αυτοκίνητα υπάρχει ηλεκτρονική ένδειξη φθοράς. Όταν ο αισθητήρας αντιληφθεί ότι το υλικό τριβής έχει φτάσει σε χαμηλό επίπεδο, ανάβει σχετική προειδοποιητική λυχνία στον πίνακα οργάνων. Είναι ένα σημάδι που δεν πρέπει να αγνοείται, καθώς σημαίνει ότι το περιθώριο χρήσης των τακακιών έχει περιοριστεί σημαντικά. Υπάρχουν όμως και άλλα συμπτώματα που μπορούν να μας προειδοποιήσουν. Η έντονη μαυρίλα στις ζάντες, για παράδειγμα, μπορεί να αποτελεί ένδειξη αυξημένης φθοράς, ενώ αν το πεντάλ του φρένου μεταφέρει ασυνήθιστες δονήσεις, ειδικά κατά το δυνατό φρενάρισμα, χρειάζεται έλεγχος του συστήματος πέδησης. Τέλος, ένας πιο άμεσος τρόπος ελέγχου είναι η οπτική επιθεώρηση του ίδιου του τακακιού. Όταν υπάρχει πρόσβαση στη δαγκάνα, μπορεί να ελεγχθεί το πάχος του υλικού τριβής και ο δείκτης φθοράς. Αν δεν είμαστε σίγουροι για την κατάστασή τους, ένας έλεγχος από συνεργείο είναι η ασφαλέστερη λύση. Άλλωστε, στα φρένα δεν αξίζει να περιμένουμε μέχρι να εμφανιστεί πρόβλημα για να ασχοληθούμε μαζί τους.
