Κάποιες συνεργασίες γίνονται θρύλος, άλλες μετατρέπονται σε ερωτήσεις-παγίδα για παιχνίδια γνώσεων. Αν οι λέξεις AMG και Mitsubishi στην ίδια πρόταση ακούγονται λάθος, αυτό συμβαίνει επειδή σήμερα όντως είναι απολύτως λάθος. Mercedes και AMG συμπορεύονται εδώ και δεκαετίες, ενώ τα τελευταία χρόνια έχουν γίνει ένα. Στα τέλη της δεκαετίας του 1980, όμως, πριν η AMG απορροφηθεί πλήρως από τη Mercedes και πριν κάθε αυτοκίνητο υψηλών επιδόσεων χρειάζεται «πιστοποίηση» από το Nürburgring, υπήρξε μια σύντομη περίοδος όπου οι Γερμανοί χάρισαν λίγη από τη μαγεία τους στα προϊόντα της Mitsubishi. Το αποτέλεσμα είναι ένα από τα πιο παράξενα και υποτιμημένα «διαμάντια», που έχει κατασκευάσει ποτέ η Ιαπωνία.
Το Galant AMG στους περισσότερους είναι άγνωστο. Από γρήγορα Galant σίγουρα ξέρουμε το VR-4 (ειδικά η γενιά του Gran Turismo), κάποιοι μπορεί να έχουν ακουστά το 2.0 Turbo ECi του 1982, αλλά για Galant με τα σήματα του Affalterbach ελάχιστοι. Το 1989, η AMG πήρε στα χέρια της το Galant Galant GTi-16v 5ης γενιάς, το έβαψε κατάμαυρο (ή ανθρακί), φούσκωσε το αμάξωμα, χαμήλωσε την ανάρτηση, έβαλε νέες 15άρες ζάντες και αεροδυναμικό πακέτο, μα κυρίως έδωσε «ρέστα» κάτω από το καπό. Οι Γερμανοί πήραν την ατμοσφαιρική μορφή του μετέπειτα θρυλικού 4G63T (4G63 σκέτο το ατμοσφαιρικό, άλλο που έχει μείνει να λέμε έτσι και το μοτέρ των Evo), ανέβασαν τη συμπίεση, άλλαξαν τους εκκεντροφόρους και τα έμβολα, τοποθέτησαν αναβαθμισμένες πολλαπλές εισαγωγής και εξαγωγής, για να φτάσουν εν τέλει μια απόδοση 170 ίππων (από 144) στις 6.750 σ.α.λ. και 191 Nm στις 5.000 σ.α.λ.
Σε αντίθεση με το πώς μας μάθανε αργότερα τα γρήγορα Mitsubishi, το Galant AMG ήταν μπροστοκίνητο. Η ισχύς πέρναγε στους τροχούς μέσω 5τάχυτου χειροκίνητου ή 4τάχυτου αυτόματου κιβωτίου, εξασφαλίζοντας επιτάχυνση 0-100 χλμ./ώρα σε 7,5 ή 8,8 δλ. και τελική 233 ή 220 χλμ./ώρα αντίστοιχα – σε κάθε περίπτωση εξαιρετικοί αριθμοί για οικογενειακό ατμοσφαιρικό σεντάν των 80’s. Η AMG μάλιστα δήλωνε στα προσπέκτους ότι η τελική ταχύτητα είχε δοκιμαστεί εκτενώς στην autobahn. Η ιδιαιτερότητα του project, αλλά και το γεγονός ότι ο ανταγωνισμός ήτο δριμύτατος (δίχως μάλιστα τη συμβολή «εξωσχολικών»), δεν βοήθησε το Galant AMG στο να αγαπηθεί από τους Ιάπωνες. Μόλις 1.400 κομμάτια κατασκευάστηκαν μέχρι το 1992, καθιστώντας το σήμερα collector’s item.
