Εδώ και πολλά χρόνια, οι απανταχού «περιστροφικοί» λάτρεις περιμένουν την επιστροφή του Wankel από τη Mazda. Κάτι που εν μέρει συνέβη, αλλά με τη μορφή range extender στο MX-30. Μιλώντας για περιστροφικούς κινητήρες, η δημιουργία του Γερμανού μηχανικού Felix Wankel δεν έπεισε πολλές αυτοκινητοβιομηχανίες να επενδύσουν πάνω της. Μια από αυτές ήταν η Mercedes, που πήρε μεν την απόφαση, αλλά δεν την έβαλε ποτέ στην παραγωγή.
Ο λόγος για την πειραματική C 111-II του 1970 και τον τετραρότορο Wankel στο κέντρο της, η οποία έπειτα από 55 χρόνια στο μουσείο της Mercedes βγαίνει σε δημοπρασία. Η C 111 παρουσιάστηκε το 1969 ως ένα πρωτότυπο που συνδύαζε φουτουριστική σχεδίαση και προηγμένη τεχνολογία. Οι πόρτες που ανοίγουν προς τα πάνω, το αμάξωμα από υαλονήματα ενισχυμένα με πλαστικό και ο κεντρικά τοποθετημένος κινητήρας δημιουργούσαν μια εικόνα βγαλμένη από το μέλλον. Η Mercedes εξέταζε τότε σοβαρά την προοπτική παραγωγής ενός τέτοιου αυτοκινήτου, όμως τελικά η C 111 δεν πέρασε ποτέ στην παραγωγή. Ένας από τους λόγους ήταν τα εγγενή προβλήματα του περιστροφικού μοτέρ, ήτοι αστείρευτη λαχτάρα για λάδι/βενζίνη και περιορισμένη αντοχή, ειδικά από τη στιγμή που εδώ μιλάμε για ένα «πυρηνικό» τετραρότορο σύνολο 2.4 λίτρων, με απόδοση 345 ίππων και 392 Nm ροπής.

Η ισχύς αυτή ήταν ικανή να στείλει την C 111 στα 100 χλμ./ώρα εντός 4,8 δλ. και μέχρι τα 300 χλμ./ώρα, σοκάροντας τους πάντες. Τέτοιοι αριθμοί οριακά συναντούσαν κορυφαία αγωνιστικά στις αρχές των 70’s, δεν συζητάμε για αυτοκίνητα δρόμου. Το πολύ χαμηλό βάρος των 1.240 κιλών (ένεκα του πρωτοποριακού αμαξώματος) και η εξαιρετική αεροδυναμική (απίστευτο Cd 0,183) «καθάριζαν». Δυστυχώς, τα προαναφερθέντα θεμελιώδη μειονεκτήματα του Wankel και η πετρελαϊκή κρίση του 1973, έβαλαν σταδιακά τέλος στην εξέλιξη της συγκεκριμένης τεχνολογίας. Το 1976 η εταιρεία εγκατέλειψε οριστικά το πρόγραμμα Wankel, στρέφοντας τους μηχανολογικούς της πόρους σε άλλες κατευθύνσεις. Συνολικά κατασκευάστηκαν μόλις 17 πρωτότυπα C 111 διαφορετικών εκδόσεων. Από αυτά, ένα χρησιμοποιήθηκε σε δοκιμές πρόσκρουσης και τρία αποσυναρμολογήθηκαν κατά τη δεκαετία του 1970. Τα υπόλοιπα 13 εξακολουθούν να βρίσκονται στη συλλογή της Mercedes.
Το συγκεκριμένο αυτοκίνητο είναι η C 111-II με εσωτερικό αριθμό 33, το οποίο κατασκευάστηκε το 1970. Χρησιμοποιήθηκε σε διάφορες δοκιμές της Mercedes, μεταξύ των οποίων η αξιολόγηση ενός συστήματος για την ομοιόμορφη άντληση καυσίμου από τα δυο ρεζερβουάρ, συνολικής χωρητικότητας 116 λίτρων. Πραγματοποιήθηκαν ακόμη μετρήσεις θερμοκρασίας στον πίσω χώρο αποσκευών και δοκιμές στην πίστα του Hockenheimring. Μάλιστα, απέκτησε και δημοσιότητα πέρα από τον αυτοκινητικό κόσμο, αφού εμφανίστηκε στο πρώτο τεύχος της γερμανικής έκδοσης του Playboy το 1972. Από το 1975 αποτελεί μέρος της συλλογής της Mercedesκαι από το 2006 εκτίθεται στο μουσείο της εταιρείας στη Στουτγάρδη.

Σήμερα έχει στο οδόμετρο 24.766 χιλιόμετρα, ενώ το 2024 πέρασε από εκτεταμένη ανακατασκευή στο Mercedes-Benz Classic Center, ώστε να επανέλθει σε λειτουργική κατάσταση. Οι εργασίες επικεντρώθηκαν κυρίως στα μηχανικά μέρη, με την εταιρεία να διατηρεί σκόπιμα την αυθεντική πατίνα του αμαξώματος και του εσωτερικού. Το σύστημα ABS, το οποίο είχε χρησιμοποιηθεί για δοκιμές, δεν λειτουργεί πλέον. Έπειτα από τόσες δεκαετίες, κοντά 55 χρόνια, η C 111 ετοιμάζεται να αποχωριστεί τη μητρική αγκαλιά της Mercedes και να πάει για πρώτη φορά σε ξένο γκαράζ, έναντι ενός ασύλληπτου αντιτίμου που εκτιμάται ότι θα αγγίξει τα 25 εκατομμύρια ευρώ!
Διαβάστε επίσης: Η VW βάζει μεγάλους στόχους μέχρι το 2030 και Η ξεχωριστή κούρσα της Skoda που έγινε Favorit.



















































