Το Mini Cooper έγραψε ένα από τα πιο απρόσμενα κεφάλαια στην Ιστορία του μηχανοκίνητου αθλητισμού μια 62ετία πίσω, το 1964, όταν κατάφερε να αφήσει πίσω όλους τους γίγαντες και να πάρει τη νίκη στο Ράλλυ Μόντε Κάρλο. Άθλο που επανέλαβε μια χρονιά, το 1965. Για να γιορτάσουν οι Άγγλοι την επέτειο από αυτό το ανεπανάληπτο ανδραγάθημα, ετοίμασαν την ανάλογη επετειακή έκδοση.
Το Cooper 1965 Victory Edition δηλώνει περήφανα το ποιόν του τόσο μέσω της ονομασίας, όσο και της εμφάνισης. Δεν θα μπορούσε να μην είναι ερυθρόλευκο, με το άσπρο χρώμα να ντύνει την οροφή και τη λωρίδα που διατρέχει το κόκκινο αμάξωμα, στα πρότυπα του θρυλικού Cooper που μεγαλούργησε με τον Timo Mäkinen στο τιμόνι και διατήρησε τα σκήπτρα στον εναρκτήριο αγώνα του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Ράλλυ, έπειτα από τη νίκη του Paddy Hopkirk το 1964
Το «1965 Victory Edition» αναγράφεται φαρδύ-πλατύ στην πόρτα του πορτμπαγκάζ, ενώ στο εσωτερικό των θυρών βρίσκουμε μια πλακέτα που δηλώνει τα πεπραγμένα του Timo Mäkinen (καμία σχέση με τον Tommi) στο Μόντε του ’65. Ο αριθμός της πινακίδας συναντάται ανάγλυφη στη λωρίδα του καπό, ενώ η χρονιά-ορόσημο παίρνει θέση και στο κάτω μέρος του τιμονιού. Η αλήθεια πάντως είναι πως η διχρωμία του αμαξώματος χαλάει αρκετά από την πανοραμική ηλιοροφή, αλλά σημεία των καιρών. Το «52» στις πόρτες τέλος, έρχεται κατευθείαν από τις αντίστοιχες του ιστορικού προγόνου.
Κάτω από το γεμάτο νοσταλγία παρουσιαστικό τώρα, οι υποψήφιοι αγοραστές έχουν δυο επιλογές. Η πρώτη αφορά το John Cooper Works, με τον 2.0λιτρο τετρακύλινδρο τούρμπο κινητήρα των 231 ίππων και 380 Nm, που συνδυάζεται με 8άρι αυτόματο κιβώτιο και θέλει 6,1 δλ. για το 0-100 χλμ./ώρα, επιταχύνοντας μέχρι τα 250 χλμ./ώρα. Οι φαν της ηλεκτροκίνησης δεν μένουν παραπονεμένοι, καθότι διατίθεται το Electric JCW των 258 ίππων και 350 Nm, που καλύπτει το 100άρι σε 5,8 δλ. και περιορίζεται ηλεκτρονικά στα 200 χλμ./ώρα. Μόλις 30 Mini Cooper JCW 1965 Victory Edition θα παραχθούν, όλα για την αγορά της Αυστραλίας, με 20 εξ αυτών βενζινοκίνητα και 10 ηλεκτρικά.
