Στην προσπάθειά τους οι αυτοκινητοβιομηχανίες να μειώσουν την κατανάλωση και τους ρύπους έτσι ώστε να πληρούν τους κανονισμούς χωρίς πολύ ακριβές και πολύπλοκες τροποποιήσεις κινητήρα ή μειώσεις βάρους, έχουν εφαρμόσει στα περισσότερα νέα αυτοκίνητα το σύστημα start-stop. Αυτό απενεργοποιεί τον κινητήρα σε μια σύντομη στάση (π.χ. στα φανάρια, το μποτιλιάρισμα κ.ο.κ.), ενώ με το πάτημα του πεντάλ του συμπλέκτη ή το άφημα του πεντάλ του φρένου το μοτέρ παίρνει ξανά μπρος.
Στα πιο παλιάς τεχνολογίας το start-stop ενοχλεί πολλούς η χαρακτηριστική «μιζιά» η οποία συνοδεύεται και από τραντάγματα. Όμως στα πιο νέα υβριδικά μοντέλα αυτό το φαινόμενο έχει εξαλειφθεί και η όλη διαδικασία γίνεται με πολύ ομαλό τρόπο. Παρόλα αυτά με την προσωρινή παύση λειτουργίας του κινητήρα απενεργοποιείται και ο κλιματισμός, με αποτέλεσμα το καλοκαίρι να σταματά να βγαίνει ψυχρός αέρας από τους αεραγωγούς. Πολλοί επίσης παραπονιούνται ότι το σύστημα προκαλεί υπερβολική φθορά της μπαταρίας και άλλων εξαρτημάτων του κινητήρα, αν και οι κατασκευαστές ισχυρίζονται ότι αυτά τα εξαρτήματα είναι ενισχυμένα. Για τους λόγους αυτούς, οδηγοί επιλέγουν τη μόνιμη απενεργοποίηση αυτού του συστήματος, ή όταν χρειαστεί αντικατάσταση της μπαταρίας να βάλουν μία φθηνότερη που δεν είναι συμβατή με start-stop, κινήσεις που σε βάθος χρόνου και χρήσης μπορεί να προκαλέσουν στο αυτοκίνητο δαπανηρές βλάβες.
Πόσο καύσιμο εξοικονομεί πραγματικά αυτή η τεχνολογία και γιατί η μόνιμη απενεργοποίησή της μπορεί να δημιουργήσει σοβαρά και ακόμη πολύ κοστοβόρα προβλήματα; Θεωρητικά, η λογική πίσω από το σύστημα start-stop είναι αδιαμφισβήτητη. Ένας κινητήρας που λειτουργεί στο ρελαντί καταναλώνει «άσκοπο» καύσιμο και εκπέμπει βλαβερούς ρύπους. Σε συνθήκες πυκνής κίνησης στην πόλη με συχνές στάσεις, οι κατασκευαστές ισχυρίζονται ότι η εξοικονόμηση μπορεί να φτάσει το 5-10%. Σε παγκόσμιο επίπεδο, εκτιμάται ότι αυτά τα συστήματα έχουν αποτρέψει σωρευτικά την εκπομπή περισσότερων από 50 εκατομμυρίων μετρικών τόνων CO2.
Τα οχήματα με το σύστημα start-stop έχουν σχεδιαστεί διαφορετικά. Είναι εξοπλισμένα με ενισχυμένες μίζες σχεδιασμένες για εκατοντάδες χιλιάδες κύκλους ανάφλεξης, αντί για δεκάδες χιλιάδες όπως στα παλαιότερα οχήματα. Μία άλλη βασική διαφορά είναι η μπαταρία. Αντί για τις κλασικές μπαταρίες μολύβδου, χρησιμοποιούνται πιο ακριβές μπαταρίες, φτιαγμένες για να μπορούν να αντέξουν σε βαθιές και συχνές εκφορτίσεις. Η λειτουργία τους παρακολουθείται από ένα πολύπλοκο σύστημα διαχείρισης μπαταριών (BMS), το οποίο βελτιστοποιεί τη φόρτιση και προστατεύει τα ηλεκτρονικά. Tο BMS αναγνωρίζει τι είδους μπαταρία είναι εγκατεστημένη στο όχημα, προκειμένου να αξιοποιεί πλήρως τις δυνατότητές της. Εάν τοποθετηθεί στο όχημα μια ακατάλληλη μπαταρία μπορεί να οδηγήσει σε πρόωρη φθορά της, καθώς και σε βλάβη των ηλεκτρονικών συστημάτων του αυτοκινήτου.
Η μόνιμη απενεργοποίηση του start-stop μπορεί να διαταράξει αυτήν την ευαίσθητη ισορροπία. Ένας από τους μεγαλύτερους κινδύνους σχετίζεται με τους turbo κινητήρες που διαθέτουν πολλά σύγχρονα αυτοκίνητα. Μετά από πιο δυναμική οδήγηση, η τουρμπίνα φτάνει σε εξαιρετικά υψηλές θερμοκρασίες. Το σύστημα είναι προγραμματισμένο να μην απενεργοποιεί αμέσως τον κινητήρα σε τέτοιες συνθήκες, έτσι ώστε η κυκλοφορία λαδιού και ψυκτικού να ψύχει την τουρμπίνα. Ένα αναγκαστικό κλείσιμο λόγω λάθους μπαταρίας για παράδειγμα, διακόπτει αυτή τη διαδικασία, η οποία μπορεί να οδηγήσει μακροπρόθεσμα σε ζημιά στην τουρμπίνας.
Αν και το σύστημα start-stop στα μη υβριδικά αυτοκίνητα -κυρίως- είναι «ενοχλητικό», αποτελεί αναπόσπαστο μέρος της σωστής λειτουργίας του. Η οριστική απενεργοποίησή του όχι μόνο αναιρεί τα περιβαλλοντικά και οικονομικά οφέλη, αλλά μπορεί να προκαλέσει μια αλυσιδωτή αντίδραση προβλημάτων με τα ηλεκτρονικά και τα βασικά μηχανικά εξαρτήματα.
