Πόσο πάνε οι επισκευές σε μια Mercedes SLR McLaren;

  • mercedes slr side
  • mercedes-benz_slr_mclaren_94
  • mercedes-benz_slr_mclaren_722_edition_41
  • mercedes-benz_slr_mclaren_98
  • mercedes-benz_slr_mclaren_roadster_714
  • https://cdn.autogreeknews.gr/wp-content/uploads/2025/12/mercedes-slr-side.jpg
  • https://cdn.autogreeknews.gr/wp-content/uploads/2025/12/mercedes-benz_slr_mclaren_94.jpg
  • https://cdn.autogreeknews.gr/wp-content/uploads/2025/12/mercedes-benz_slr_mclaren_722_edition_41.jpg
  • https://cdn.autogreeknews.gr/wp-content/uploads/2025/12/mercedes-benz_slr_mclaren_98.jpg
  • https://cdn.autogreeknews.gr/wp-content/uploads/2025/12/mercedes-benz_slr_mclaren_roadster_714.jpg

Πριν η McLaren δημιουργήσει τη δική της γκάμα super/hypercars και η Mercedes αρχίσει τα ρεκόρ στο Nurburgring με την AMG GT Black Series και το One, υπήρχε η SLR McLaren. Ένα αυτοκίνητο που εμπνεύστηκε από την 300 SLR Uhlenhaut Coupé του 1955 και δημιουργήθηκε ως το επιστέγασμα της συνεργασίας των δυο εταιριών στη F1, η οποία απέφερε δυο σερί τίτλους Οδηγών και έναν Κατασκευαστών τη διετία 1998-1999 (ο τεράστιος Mika Hakkinen στο κόκπιτ).

Η SLR προκάλεσε αίσθηση τόσο με την εμφάνιση, όσο και τις τεχνολογικές εφαρμογές της. Υπήρξε από τους πρωτοπόρους των ενεργών αεροδυναμικών, με το χαρακτηριστικό «αερόφρενο» στο πίσω μέρος, εφοδιαζόταν με κεραμικά δισκόφρενα (370 χλστ. εμπρός με 8πίστονες δαγκάνες, 360 χλστ. πίσω με 4πίστονες) και σύστημα brake-by-wire, ενώ το επίπεδο πάτωμα και η διαμόρφωση του διαχύτη δεν επέτρεπαν την εξάτμιση να φτάσει μέχρι το πίσω μέρος. Εξ ου και οι πλαϊνές-σήμα κατατεθέν στα εμπρός φτερά. Φυσικά, μεγαλύτερο σχεδιαστικό highlight ήταν οι πόρτες, που άνοιγαν σε μια παραλλαγή αυτών της 300SL Gullwing.

Κάτω από το μακρύ καπό φώλιαζε ένας κομπρεσοράτος V8 5.4 λίτρων, με απόδοση 626 ίππων στις 6.500 σ.α.λ. και 780 Nm στις 3.250-5.000 σ.α.λ. Οι πίσω τροχοί παραλάμβαναν από ένα 5άρι αυτόματο και έστελναν το πανέμορφο και 1.710 κιλών αμάξωμα στα πρώτα 100 χλμ./ώρα εντός 3,8 δλ. (έχει μετρηθεί στα 3,4 δλ.), στα πρώτα 200 χλμ./ώρα μέσα σε 10,6 δλ. και μέχρι τα 330 χλμ./ώρα της τελικής. Όπως είναι φυσικό, ένα αυτοκίνητο τέτοιων προδιαγραφών και δυνατοτήτων έχει τις ανάλογες απαιτήσεις στη συντήρηση, ειδικά αν προκύπτουν σοβαρές ζημιές.

Το μεγαλύτερο κόστος αφορά το σύστημα διεύθυνσης. Τόσο η αντλία της υδραυλικής υποβοήθησης όσο και η κρεμαγέρα, αν χρειαστούν αντικατάσταση, «χτυπάνε» τιμολόγιο 2.220 και 6.270 δολαρίων αντίστοιχα. Οπότε είμαστε σχεδόν στις 8.500 δολάρια (7.220 ευρώ) μόνο για το τιμόνι. Οι μηχανισμοί των θυρών κοστίζουν 2.500 δολάρια έκαστος (5.000 και οι δύο), η μπαταρία 1.350, οι βάσεις για τα σωληνάκια των φρένων άλλα τόσα, οι αισθητήρες για την πίεση των ελαστικών 1.700 δολάρια, οι αεραγωγοί των φρένων 1.250 και πάει λέγοντας. Πανάκριβη είναι μέχρι και η μία ζάντα, καθώς για να αντικατασταθεί μια χτυπημένη απαιτούνται 1.899 δολάρια (χωρίς το ελαστικό)! Η λίστα συνεχίζει με διάφορα ανταλλακτικά, όπως υαλοκαθαριστήρες (105 δολάρια), πιτσιλιστήρια καθαριστήρων (500 δολάρια), τάπα βενζίνης (100 δολάρια) και δεν συμμαζεύεται.

Get it on Google Play Download on the App Store