Το Πάσχα βρίσκεται προ των πυλών και ήδη, με την τιμή της βενζίνης και του ντίζελ ακλόνητες στα 2+ ευρώ/λίτρο, παρατηρούνται καθυστερήσεις στα διόδια της Κορίνθου. Μια από τις πιο παραδοσιακές απολαύσεις του Έλληνα, η έξοδος στο χωριό κατά την πασχαλινή περίοδο και το σούβλισμα του οβελία, κόντρα σε οποιαδήποτε «τρικλοποδιά» από κυβερνήσεις, διεθνείς εξελίξεις και δεν συμμαζεύεται. Το θέμα είναι να μην τη βάζει -την τρικλοποδιά- μόνος του, ξεκινώντας για ταξίδι με ένα αυτοκίνητο εκτός φόρμας. Για αυτό υπάρχει μια σειρά από ελέγχους, που θα πρέπει να κάνουμε οπωσδήποτε πριν βάλουμε μπροστά με βάρκα τη σούβλα και τη μυρωδιά από κοκορέτσι, ώστε να πάμε -και κυρίως, να γυρίσουμε- με ασφάλεια.
Πιέσεις και κατάσταση ελαστικών
Τα ευκόλως εννοούμενα. Ούτως ή άλλως θα σταματήσουμε σε βενζινάδικο πριν ξεκινήσουμε, οπότε κάνουμε την καλή να κοιτάξουμε πόσο αέρα έχουν τα υλικά, που μας κρατάνε σε επαφή με το δρόμο. Ρυθμίζουμε τις ατμόσφαιρες ανάλογα με το ταμπελάκι του κατασκευαστή και προσαρμόζουμε (τουτέστιν αυξάνουμε πίεση) αναλόγως το φορτίο. Εδώ θα πρέπει να σημειώσουμε ότι οφείλουμε να τσεκάρουμε και το βάθος του πέλματος. Αν είναι κοντά στο νόμιμο όριο όταν ξεκινάμε, υπάρχει μεγάλη πιθανότητα να «φαγωθεί» η γόμα μέχρι να πάρουμε το δρόμο της επιστροφής, ειδικά αν μεσολαβούν πολλά χιλιόμετρα και συνδυάζονται με φορτωμένο αυτοκίνητο. Άλλο να πας στα Τρίκαλα Κορινθίας μόνο με τη σύζυγο και δυο βαλίτσες, άλλο στα Τρίκαλα Θεσσαλίας ή τα Γιάννενα με 5 επιβάτες και το πορτμπαγκάζ «τιγκαρισμένο».
Λάδια και υγρά
Μέσω του σχετικού δείκτη ελέγχουμε το βαθμό πλήρωσης του λιπαντικού, ο οποίος ιδανικά θα πρέπει να βρίσκεται μεταξύ min και max, κατά προτίμηση προς το max. Αν βρίσκεται κάτω από τη μέση, ακόμα και λίγο, συμπληρώνουμε καλού-κακού. Κάνουμε το ίδιο για τα υγρά φρένων και τιμονιού, συμπληρώνοντας άφοβα μέχρι λίγο πριν το max. Προσέχουμε μόνο να μην ξεχειλίσουμε. Δεν ξεχνάμε να γεμίζουμε το δοχείο των υαλοκαθαριστήρων με καθαριστικό, καθώς το παρμπρίζ γεμίζει έντομα και δυσκολεύει την ορατότητα. Εννοείται ότι αν δούμε οποιουδήποτε είδους κηλίδα κάτω από το αυτοκίνητο, δεν πάμε πουθενά πριν να επιλυθεί η διαρροή.
Φώτα
Ειδικά στην επαρχία, όπου οι περισσότεροι δρόμοι είναι πίσσα σκοτάδι τη νύχτα, το «α» και το «ω» της ασφαλούς οδήγησης μετά το πέρας του ηλίου, έγκειται στην ορθή λειτουργία των φωτιστικών σωμάτων. Ανάβουμε τα πάντα, μικρές-μεσαίες-μεγάλες σκάλες και αλάρμ, παρατηρώντας αν όλες οι λάμπες είναι ενεργές – περιλαμβανομένης αυτής της όπισθεν (εκεί θέλουμε και δεύτερο άτομο). Αν κάποια δεν ανάβει, την αλλάζουμε επιτόπου. Στις σύγχρονες εφαρμογές με LED, Matrix κλπ, δεν τσιγκουνευόμαστε και προβαίνουμε στις δέουσες ενέργειες. Επίσης καθαρίζουμε τους προβολείς μετά το ταξίδι, αφού σίγουρα θα είναι καλυμμένοι με μυγάκια και λοιπές βρωμιές. Γενικότερα φροντίζουμε να είναι καθαροί, για να φωτίζουν στο βέλτιστο βαθμό.
Τσεκάρουμε πότε έγινε το τελευταίο σέρβις
Αν το αυτοκίνητο έχει φτάσει τα χιλιόμετρα που είναι να γίνει το σέρβις και έχουμε σκοπό να διανύσουμε μεγάλες αποστάσεις, καλό είναι να το κάνουμε πριν φύγουμε – και γραφειοκρατικούς σκοπούς, πέρα από τους προφανείς. Αν το αυτοκίνητο βρίσκεται ακόμα στην εργοστασιακή κάλυψη ή πρόκειται για leasing, το «θα το κάνω όταν γυρίσουμε μωρέ» και η υπέρβαση του χιλιομετρικού ορίου μπορεί να το βγάλει εκτός εγγύησης!
Δεν ξεχνάμε τα απαραίτητα
Σε ένα μικρό βαλιτσάκι έχουμε πάντα μαζί μας φαρμακείο, προειδοποιητικό τρίγωνο, πυροσβεστήρα και φωσφορίζον γιλέκο, μαζί με καλώδια ρεύματος, γάντια, φακό και υγρά μαντηλάκια που μπορούν να φανούν χρήσιμα σε μια απρόσμενη στιγμή. Στο σχετικά απίθανο -λόγω καιρού- σενάριο που ταξιδεύουμε για προορισμό με πιθανότητα χιονόπτωσης, θα πρέπει να έχουμε μαζί και αλυσίδες ή χιονοκουβέρτες (από Οκτώβριο μέχρι τέλος Απριλίου η περίοδος). Επίσης, κι ας χάνουμε λίγο χώρο στο πορτμπαγκάζ, κακό δεν κάνει να υπάρχουν πρόχειρα ένα μπουκάλι ψυκτικό υγρό, ένα με υγρό καθαριστήρων και μια συσκευασία λιπαντικού.
